de zevende dag

Kijkend naar de zevende dag van afgelopen zondag, deed het me een groot genoegen om Bart de Wever weer eens aan tafel te zien aanschuiven voor een debat tussen  de lijsttrekkers van de grote partijen: CD&V, SP-A, OpenVLD en Groen. Het was een boeiende en onthullende discussie,  vooral ook was het interessant om te zien  hoe men met von-verbale communicatie elkaar uit het zadel trachtte te wippen, of zelf in het zadel te komen. Ook Bart deed daar aan mee. Zijn gezichtsuitdrukking werd een stuk vriendelijker toen hij rechtstreeks in interactie kwam met Gwendoline Rutten, OpenVLD. Het was duidelijk dat hij Gwendoline te vriendin wenste te houden. Is het al zo duidelijk zichtbaar dat deze twee in het verborgene aftasten of zij de kern van een kabinet kunnen vormen, waarbij de SP-A eruit gekegeld wordt? Zij van de weeromstuit was zeer zelfverzekerd, ze formuleerde scherp, goed articulerend met dat strakke mondje van haar, en wist zelfs van de kruimels die op de tafel terecht kwamen als de anderen aan het woord waren nog brood te maken. Zij had haar eigen insteek gevonden: alsmaar tamboereren op samen, samen, samen, met alle aandacht voor economisch herstel en sociaal engagement, banen dus, en onderwijs, daarbij een loopje nemend met elke poging tot serieuze politieke discussie.  Praten in termen van economisch herstel en sociale voorzieningen spreekt in zijn abstracties de gewone man, en dat zijn de meesten in België, minder aan dan de concreetheid van een baan, of een uitkering.  Gwendoline glorieert in haar rol van aartsmoeder die de ruziënde knapen wel eens tot de orde zal roepen. Bart kon zijn rol als gedoger van vrouwelijke redeneertrant van Gwendoline, maar moeilijk staande houden, was mijn indruk. Het viel me op hoe hij meer en meer geïrriteerd raakte door haar heel eigen benadering, waarbij de feiten ondergeschikt werden gehouden aan de politieke stellingname: samen, samen en vooral no nonsense, niet nog eens blijven zeveren over een nieuwe staatshervorming en daarmee veel tijd en energie te verspillen, aldus Gwendoline. Zij had haar positie goed gekozen, zich waarschijnlijk wel bewust van de kracht van de eenvoud in haar benadering. Waar Bart met veel kennis van zake bleef argumenteren over de feiten van "buitentemperatuur en de temperatuurschommelingen in het klimaat", wierp zij zich handig en minder opvallend verstandig in de strijd met slogans over hoe we vooral samen moesten genieten van het weer, dat misschien dan wel niet zo zonnig was, maar na regen komt toch zonneschijn niet waar? 
Bart mag zich niet laten vangen door de redeneerzucht en het definitiegeneuk van  mannetjesmakers als Besien en Beke en Tobback. Hij moet blijven bij zijn stelling: een echte staatshervorming is nog altijd essentieel omdat alleen binnen een confederatie met verregaande autonomie de voorwaarden voor economisch herstel in Vlaanderen en Wallonië gevonden kunnen worden. Niets meer en niets minder. Ik heb deze stelling uit zijn mond niet vernomen, en daarmee verzwakt hij zijn positie. Hij wordt te voorzichtig. Bart ben je in je schulp gekropen? Hij kan er van uitgaan, dat als het hem nu niet lukt nu in de regering te komen, de N-VA als vernieuwende partij is uitgespeeld. En waarom houdt hij het premierschap zo van zich af? Ook dat is zwak. Hij steekt met kop en schouders boven andere coryfeeën uit. Daar mag hij niet aan twijfelen.. Hij laat nu in Antwerpen zien dat hij het kan. En dat hij niet zoveel ambitie heeft, daar geloof ik geen barst van. Gewoon niet over lullen, als de nood(zaak) van regeringsdeelname blijkt
De kunst van een politiek debat is, je stellingen helder te houden en niet te verzanden in een feitenbrei. Onze politici voeren teveel een debat met en tegen elkaar over getallen, en dan wordt het al gauw troebel, zelfs venijnig en vergeten ze dat ze eigenlijk tegen de kiezer moeten praten: die moet hij overtuigen, en dat lukt niet met getallen.  Ronald Reagan, Hans Wiegel en Pim Fortuin waren daar meesters in. Die waren ook niet te verslaan, omdat ze met hun insteek de kiezer op hun hand kregen, desnoods met foute argumenten of met halve waarheden of met een badinerende kwinkslag. Hebben jullie in de gaten hoe vals de N-VA benaderd wordt door iemand als Van Rompuy, die de partij op grond wederom van getallen,van bedrog beschuldigt?
Ik heb de indruk dat Bart  te lang geduldig  Gwendoline haar gang liet gaan, en niet wist hoe haar te tackelen. Natuurlijk, hij had ook zijn argumenten goed op een rijtje, maar ze werden keer op keer onderuit gehaald doordat hij alsmaar oneigenlijk gepakt werd op zijn vermeende al te sombere houding van nihilisme en op het valselijk naar voren brengen van de feiten (lees: getallen). Beke en zeker Tobback balanceerden soms op het randje van onfatsoen.
Heb je in de gaten hoe de miskleun van Bracke in de commentaren nog steeds gebruikt wordt als argument om aan te tonen dat de N-VA zijn spoor kwijt is? Siegfried heeft veel schade aangericht. Hij moet weten dat hij net als de echte Siegrfried niet onkwetsbaar is net zo min als de partij. Hij zou er goed aan doen te dimmen. In mijn ogen heeft hij het recht verspeeld zelfstandig als woordvoerder op te treden. Het wachten is op de volgende miskleun. De man is geen politicus, maar gedraagt zich nog steeds als ware hij een zelfstandig hoofdredacteur van de Knack.

alle sterkte en alle goeds,
ggrreettzz,

Kees

Anciaux contra Vermeersch

Een uitdagende titel, maar ik sta er volkomen achter. Waar dit op slaat? Wel, op een interview bij "Ryers laat", waar beide heren waren uitgenodigd om hun mening te geven over een aantal stelligheden die beiden de samenleving ingestuurd hadden. Als Vermeersch ook maar een beetje open had gestaan voor de gedachten van Anciaux, dan had deze laatste zich niet laten verleiden tot de opvallende uitspraak "Vermeersch, je zit ongelofelijk te zeveren". Het is nogal wat, dat je als filosoof  van naam door een politicus op een dergelijke wijze de les wordt gelezen. Maar, ik kan niet anders dan Anciaux gelijk geven. Vermeersch komt in dit gesprek over als een intellectueel toch wel wat verstarde persoon, die fanatiek blijft hameren op het aambeeld van zijn  overtuigingen met achterhaalde stelligheden. Juist daar gaat Vermeersch dan ook op onthutsende wijze de fout in, door met veel aplomb met  honkvaste professorale opvattingen over godsdienst en religie uit te pakken, waarbij hij de aansluiting bij hedendaagse inzichten, ja ook in de filosofie, volkomen mist. Je moet het toch maar presteren om te zeggen dat in het algemeen de Leer en Het Instituut aangevallen en afgebroken moeten worden, opdat de mensch vrije worde. De mens moet je daarentegen aldus Vermeersch blijven liefhebben. Met andere woorden: Boedhisme, Islam, Judaïsme en Christendom mogen, ja moeten,  op de schroothoop, de leer moet volgens Vermeersch immers ontmanteld worden. De mens echter, dus de Boedhist, Moslim, Jood en Christen, daarentegen dienen aldus Vermeersch met liefde en met tolerantie benaderd te worden. Het klinkt allemaal nogal stellig, maar tegelijk ook wel wat gratuite. 

Vermeersch, je doet me denken aan de Inquisitie, die  dolgedraaide puur  ideologisch geïnspireerde en in feite misdadige organisatie binnen de Kerk, waar precies het omgekeerde van hetzelfde gebeurde: De Leer bleef overeind en werd verafgood maar de mensen werden om persoonlijke overtuigingen in hun belijdenis, in afwijking van de officiële leer van de Kerk, van ketterij beschuldigd, werden gemarteld  en op de brandstapel gezet. Niet uit agressie, nee, zogenaamd uit liefde. Kijk, "les extrèmes se touchent". De Inquisitie begint bij de mens; Vermeersch begint bij de leer. Deze tegenstelling aan te kijken kan ons verder helpen. Beide opstellingen zijn uiterst intolerant jegens de mens, ongenuanceerd en in feite liefdeloos. Waarom? Omdat ze beide de mens op zich niet serieus nemen in zijn eigenheid en hem of zijn leven of zijn overtuigingen afnemen, en komt dat niet op hetzelfde neer? In de Inquisitie werden de ketters om hun opvattingen de dood in gejaagd; in de opvatting van Vermeersch worden ze dood geknuffeld, nadat hen eerst de bezieling vanuit hun overtuiging is afgenomen. In mijn ogen zijn beide benaderingen daarom verwerpelijk en ik ben teleurgesteld dat onze Etienne Vermeersch deze opvattingen huldigt.  Dit prikkelt me en roept verzet in me op, juist omdat zijn opvattingen niet van deze tijd zijn en hij beter zou kunnen weten. Juist hij zou toch genuanceerd moeten denken en in verwondering open moeten staan voor de betrokken  maatschappelijk  geïnspireerde inbreng van zijn gesprekspartner. Nee dus, Vermeersch bleef minzaam en vriendelijk, maar ongenaakbaar onaanraakbaar, wat Anciaux, toch ook niet de eerste de beste, zichtbaar irriteerde. 

Naar Vermeersch kijkend, viel me op hoe plat en strak zijn kapsel om zijn hoofd is gedrapeerd, achterover gekamd heette dat vroeger en hoezeer de man in de plooi zit, zijn eigen plooi dan wel te verstaan. Vermeersch lijkt dus wel in harmonie met zichzelf. Maar toch, dat is toch eigenlijk geen opmaak voor een filosoof; verwacht je bij zo iemand niet een meer speels, wat verstrooid kapsel, met wat van die springerige, weerbarstig golvende en piekende maar sympathieke haarlokken? Wat ik zeggen wil, Vermeersch komt niet alleen met zijn gedachten en in zijn uitspraken stram over, maar ook in zijn "body language". Maar dat is maar schijn; er huist nog heel wat drift in deze "body". Dat blijkt als hij naar Anciaux ineens uitpakt met weer zo'n  straffe in feite anti-religie uitspraak, en dan is nog de drift voelbaar waarmee hij vroeger zijn studenten en de goegemeente geïmponeerd maar ook betutteld moet hebben. Onze enige echte Vlaamse filosoof is nu nog slechts een schim van zijn vroegere autoriteit, maar wil zich daarbij niet neerleggen. Integendeel, hij gaat de boer op. Het zou beter zijn als hij dat niet deed en de Pers hem met rust zou laten. Het is niet goed dat mensen in de nadagen van hun wetenschappelijke carrière nog zo met allerlei maatschappelijke kwesties en vraagstukken uitgedaagd worden, als waren zij nog altijd de coryfeeën waarvoor een verstandig mens maar beter op de knieën kon gaan.

Ik kan Vermeersch op sommige punten toch ook wel bijvallen, bijvoorbeeld als hij zijn pijlen richt op het instituut, en op de leer die van het instituut uitgaat met zijn absolutisme, ongenuanceerdheid, onverdraagzaamheid. Je hoeft in deze dagen maar te kijken  naar onze eigenste Bisschop Leonard met zijn dwaze uitspraken over  homosexualiteit, en over de vrouw met niet meer dan een jaaruur filosofie als onderbouwing en enige verknipte levenservaring. Ik zou ook met hem meegaan, als hij ten strijde zou trekken tegen eigengereide, prive-fundamentalistische interpretaties als die van Richard Dawkins,  want dat is nog een professor die tegen de kerk, geloof en religie van leer trekt maar in dit geval werkelijk niet weet waar hij het over heeft. Vermeersch heeft in zijn discours wel iets van Sancho Pansa die zijn baasje kwijt is en nu maar op eigen houtje eens flink tegen de als windmolens vermomde kerken te keer gaat. Veel onderscheid maakt Sancho niet.

Veel verder kan ik echter niet meegaan, want daar stuiten we al direct op een eerste moeilijkheid van formaat. Met de Leer zelf kun je niet in discussie gaan. Je zult er zelfs als filosoof niet aan kunnen ontkomen dat je alleen met de bedenkers of aanhangers of met de protagonisten van de Leer, in discussie kunt gaan, zelfs al praat je veel in jezelf, wat menige filosoof doet of schijnt te doen. Met de leer zelf kun je niets aanvangen, die geeft net als de spiegel van Galadriël, dat prachtige beeld uit "In de Ban van de Ring",  van Tolkien, alleen jouw eigen antwoorden; namelijk je eigen interpretaties van de leer die je wilt bestrijden. Hopelijk voor jou kun je dus toch tot een gesprek komen met de mensen die je zegt lief te hebben, want anders wordt het oorlog waarbij je of zelf het loodje legt als gevolg van antireligieuze krankzinnigheid, of aanhangers van dat andere geloof over de kling jaagt in een nieuwe loopgravenoorlog. In het geval van Vermeersch betwijfel ik dat hij dat gesprek in een ware dialoog kan aangaan. Net zo min als andere dogmatisch denkende mensen is hij niet flexibel genoeg.De man is gewoon te apodictisch en te zeer vol van zijn eigen gelijk, en in dat soort mensen schuilt ook een gevaar. 

Het viel me op dat Vermeersch in de discussie met Anciaux slechts schijnbaar luisterde naar zijn opponent, maar in feite gewoon zat te wachten tot hij zelf weer aan de beurt zou zijn om weer wat van zijn toch wel beschimmelde brood in de melk te brokkelen. Vermeersch gaat dan ronduit de fout in waar hij zegt van de mens te houden maar zijn Leer, zijn opvattingen en interpretaties te bestrijden. Natuurlijk zou je gewoon met elkaar in gesprek moeten kunnen komen, zodat duidelijk zou kunnen worden waar ieder het nou eigenlijk over heeft; waar de verwondering leeft, waar zij de grenzen verkennen van hun inzicht en waar ze elkaar zouden kunnen aanvullen. Maar Vermeersch zegt dat de Leer bestreden moet worden. Daarmee maakt hij een dialoog onmogelijk en frustreert hij de communicatie. Dat kan ook niet anders, want juist daar moet hij ontdekken dat de ander er overtuigingen op na houdt die voor  hem, Vermeersch inacceptabel zijn, en voor de aanhanger van de Leer onbespreekbaar zijn.

Als je in de woordenstrijd van een debat beweert dat de spirituele voorgangers van deze tijd er ook alleen maar starre en dwingende interpretaties van oude teksten, "het Woord", "de Bijbel", "de Koran" etc. op nahouden, dan zul je de realiteit onder ogen moeten zien dat je zelf als filosoof ook vol zit met overgeleverde verhalen en duidingen. Vermeersch, je bent ook maar een kleine mens die in zijn eentje niet de waarheid kan omvatten en je zal moeten toegeven dat ook die ander, in dit geval Anciaux, die het mordicus met je oneens is en die jou echt bestrijdt, ook iets van de waarheid onthult. Vermeersch en Anciaux konden zover niet komen, zij stonden in het debat lijnrecht tegenover elkaar, een levende getuigenis van hoe het niet moet. Beiden hadden loopgraven betrokken, en in hun opvattingen zat geen millimeter beweging meer; teleurstellend van beide kanten en voor ons.

Je ziet het vaak in politieke discussies: een enorm gebrek aan wellevendheid en aan gewoon burgermansfatsoen. Overtuigen is immers niet hetzelfde als overdonderen. Je zult elkaar toch minstens de gelegenheid moeten geven om uit te spreken, en je zult ook de bereidheid moeten hebben om toe te laten en op te nemen wat je opponent heeft in te brengen, anders is ook een actualiteitsgesprek volslagen zinloze bladvulling.

De moeilijkheid is dat Vermeersch in de discussie beschamend achterhaalde standpunten hanteert. Hij beweert de mens te kunnen liefhebben, en tegelijk  zijn leer te kunnen bestrijden. Dat is werkelijk een achterhaalde misvatting. Immers, het is de leer die de mens aanhangt, en met toewijding in praktijk brengt, die Vermeersch zegt te mogen en moeten bestrijden en zelfs afbreken.  Het is een dwaze fictie dat je onderscheid zou kunnen maken tussen de mens en zijn diepste overtuigingen. Daarmee bestrijdt hij impliciet de mens die zich immers met zijn opvattingen, waardoor hij bezield wordt, vereenzelvigt. Dat bestrijden kan vriendelijk beginnen maar zal, de geschiedenis wijst dat uit, ontaarden in haat en oorlog. Er is een tijd geweest dat de filosofie de ideeënleer was toegedaan: "niet de werkelijkheid om je heen is de essentie, maar datgene wat daar achter ligt, de idee, het gemeenschappelijke waaraan het individuele ondergeschikt is" (Plato, Descartes). Die gedachte heeft getriomfeerd tot in de dagen van Descartes. Die huldigde ook de opvatting dat de mens, dus ook hijzelf, in zijn denken absoluut is, onafhankelijk en los van tijd en plaats. Zou je zo ook de ideologie, de boodschap los kunnen zien van de mens? Bull shit. Een mens kan niet zijn, "ik ben", los van omstandigheden en betrekkingen, hij is niet autonoom, maar is pluriform, veranderlijk, niet echt te vatten, slechts te benaderen, en te interpreteren en op allerlei manieren verbonden aan zijn medemens, zelfs als hij een filosofieboek zit te lezen of voor mijn part de nieuwe fictieroman van Dan Brown. De leer, zijn overtuiging, is het meest kostbare wat een mens bezit. Hij wordt erdoor bezield, komt van daar uit tot handelen, en schept van daar uit toekomst. Mensen hebben voor de Leer hun leven gegeven. Dat zie ik noch Vermeersch noch Anciaux, noch ikzelf zo maar doen. Om zo tot het uiterste te gaan, vraagt diepe overtuiging. Ja, Vermeersch, ook jij bent altijd hier of daar, en allerminst absoluut, ook niet in je eigen ideeën, die trouwens niet echt van jou zijn, maar ook zijn overgeleverd. Nee hoor, je kunt niet het standpunt huldigen dat je slechts de leer bestrijdt en dat je de mens die zich aan die leer verbonden heeft, lief hebt. Dat is een, ik zou zeggen arrogant, koloniaal standpunt, achterhaald, bedriegelijk en onjuist. Anciaux heeft op dit punt gelijk, je zevert niet alleen, je bent ook ergens best een beetje gevaarlijk. Juist omdat je redelijk goed gebekt bent, en minstens in uiterlijke statuur nog de Professor bent, al is het van een vorige generatie, die velen nog in je willen zien; minstens de journalisten die je laten opdraven.

Geplaatst door Opapake op woensdag, mei 08, 2013

arme Patrick

Zo te zien aan zijn gelaatsuitdrukking, heeft Patrick DeWael zelf ook nogal last van de onzin die hij zo driftig en verhit de laatste tijd heeft uitgekraamd over de N-VA en het Vlaams Belang. Zo schichtig kijkt hij.Wat heet? Het lijkt wel of hij bang is van zichzelf, want het is wel duidelijk dat ondanks zijn pogen, hij zo geen zieltjes zal winnen. Wat een zielig krampachtig gedoe van wat eens de OpenVLD was. Was? Ja, was! Een schim van zichzelf. Inderdaad, blijf er maar eens koel bij, als je net als Patriek ziet dat je strategie faalt en dat je opmerkingen als een boemerang bij je terug komen. Een partij kan zich immers niet profileren door kritiek te hebben op anderen. Maar ach een doodskist wordt ook niet van Cederhout gemaakt, te licht immers.

Voordeeltje voor BdW

Verkiezingsaffiches Bart De Wever overplakt

maandag 18 juni 2012 om 12u10

'Ik kijk liever toe, terwijl anderen het werk doen.' Met die slogan hebben onbekenden tal van verkiezingsaffiches van N-VA-voorzitter

Commentaren op een artikel in de KNack
Deswa | 18 juni 2012
@woestijnroosje: U zegt dus dat Hammertime al die tijd bij een verkeerde partij was? Want hij is en blijft een vurige verdediger van de pipo! Twijfel aan uw uitleg hoor, Hammertime werkt in ploegen (laatst gelezen hier) Knockploegen en Plakploegen, enfin alle ploegen die PVDA nodig heeft. Ken geen PVDA ers persoonlijk, maar het profiel van Hammertime past perfekt in deze. Als ze BDW maar kunnen bekladden.

Opapake | 18 juni 2012
Ik denk dat er maar weinigen zijn die voor dit overplakgedoe waardering opbrengen. In feite is deze overplakactie bovendien een mooi voorbeeld van wat kennelijk aan de kaak gesteld moet worden: "eerst anderen het werk laten doen en dan toeslaan" en hoe? Ja, met een uiterst minuscule actie die niet getuigt van veel creativiteit. Iets van de WB achterban of een open VLD-deur? Maar met deze overplakactie wordt juist nog eens gratis reclame gemaakt voor de veranderingen die BdW voorstaat. De plakker kijkt dus niet verder dan zijn neus lang is. Dat zou al genoeg kunnen zijn om de partij te achterhalen die hier achter zit....Wie had ok al weer zoveel kritiek op BdW toen hij niet op de bekende voorwaarden in de draaimolen van de onderhandelingen wilde stappen? We zullen zien hoeveel winst hem dat nu oplevert. En al die stemmers zijn dus dom? Kom nou...

W. uit Roy | 18 juni 201
In alle eerlijkheid: de slogan van de NVA stelt teleur door zijn banaliteit. Het gebruik van die grote borden is een campagne-blunder, Bartje, hubris, en dat heb je allemaal niet nodig. Toon een cartoon van de 3 of 4 dwergen op de mat bij broodheer Dipipo, toon het cijfer van de extra belastingen, toon de ijver waarmee ze Vlaams belastingsgeld naar de PS brengen en meer woorden zijn er echt niet nodig om de mensen op jou te laten stemmen. Natuurlijk willen de mensen dat dat verandert, je moet het hen echt niet vertellen, en vooral, het vermijdt dat men een en ander met nog dommer leugens kan overplakken .

BdW, onbetrouwbaar?

Wat zeg je nou Bart? Zijn de Media nog minder te vertrouwen dan politici? Ik heb het gevoel dat je met deze uitspraak doorschiet. Impliciet zeg je immers dat politici de boel belazeren. Behoor jij daar ook bij dan? Zit jij ook de kluit te belazeren of ben jij de uitzondering op de regel en moeten we al onze hoop op jou vestigen? Dat jij in Nederland lezingen gaat houden maakt je betoog niet sterker hoor. Er zijn ook Nederlanders in België die de ontwikkelingen kritisch volgen, onder andere ik.

Ach, ik, en ik denk velen met mij kijken door de buitenkant van het journalistieke en politieke bedrijf heen. We zien ook heus wel waar betrouwbare journalisten aan het werk zijn en waar het journaille huis houdt. We zien ook heus wel waar een zekere vetklep van linkse signatuur, wat begint hij trouwens gemeen te kijken, van zijn geloof afvalt en miljoenen aan bierbonussen binnen rijft, en hij is slechts een van de velen. We leven in een maatschappij van binnenroeien, en onvermogen om ertegen in het geweer te komen. Het kwaad sluipt uiteraard ook de politiek in, voir zekere eurocommissaris van rechtse signatuur die zo handig de belastingen aan het flessen is. Wie...? Ah, ja natuurlijk, die...

Nee, beste Bart, je hebt er niets aan om met one liners en slogans te gaan schermen. Bovendien wat betreft Pol vdD en Jos Ghysen spreek je jezelf tegen. Je zegt te geloven in "the wisdom of the crowds" maar dan moet je ook consequent zijn en als "the crowds" spreken, daar ook gehoor aan geven en wat zij zeggen serieus nemen. Overigens zijn het niet "the crowds" die hier gesproken hebben maar de slachtoffers. Ik persoonlijk ben er van overtuigd dat zij beiden fout zijn geweest: Polleke kon zijn handjes niet thuis houden, hij heeft helemaal zo'n voelerige uitstraling,en Ghysen is ongetwijfeld een over het paard getilde tiran geweest, dat laat hij op de foto's die nu van hem verschijnen ook overduidelijk in zijn gelaatstrekken zien, en hij heeft het zelf ook toegegeven. Brrr, wat komt hij akelig over, deze geliefde huisvader. Bovendien komt hij zelfs in zijn ontkenning van de feiten nog agressief, dominant en leugenachtig over (ik kan het me niet herinneren juffrouw, maar ik geloof dat ik een paar maanden iets met haar gehad heb). Inderdaad, echt iemand die een ietwat labiele ondergeschikte in zijn macht gehad kan hebben. Maar afranselen? Hmm, dat zie ik hem nog zo niet doen. Overigens komen de aanklachten niet van één persoon, maar van meerdere. Tja, maar waarom geen klacht ingediend?

Bart er is ook nog zoiets als mensenkennis, en aanvoelen. Je moet niet aan alles even zwaar tillen, en niet alles wat waar is, is bewijsbaar, al zou wat waar is bestraft moeten worden.

Dat politici in het algemeen de boel belazeren geloof ik ook niet. Wel ben ik ervan overtuigd dat ze regelmatig belazerd worden, gewoon omdat ze zich met zaken moeten bemoeien waarin ze onvoldoende kundig zijn, misschien met Van den Lanotte en Inge Vervotte als uitzondering. Dat ze soms minder vertellen dan ze misschien zouden moeten, dat geloof ik zeker, maar dat is nu eenmaal politiek, spelen met de feiten. De goede journalist, maar ook de oppositie moet dat spel kritisch volgen en daartegen in het geweer komen. De Knack doet daarin zijn best en zeker met zijn beide voormannen: Johan Van Overtveldt en Rik Van Cauwelaert. Blijf (of ga) die maar eens lezen Bart, dat zal je behoeden voor blunders.

Journalist of Journalistig

Ik heb altijd gedacht dat journalisten nogal stevige mensen zijn, die in hun nieuwsgaring werkelijk niet voor een kleintje vervaard zijn. Welnu, blijkbaar zijn er verschillende categorieën. Er zijn er kennelijk ook die halfzacht zijn, die wel de moed hebben om een ander in het stof te doen bijten als ze zich gedekt weten, maar die niet het verantwoordelijkheidsgevoel en lef hebben om direct lik op stuk te geven bij onbehoorlijk gedrag van collega's of van hun baas. Dat er een oetlul rondloopt op het werk die zijn pollekes niet thuis kan houden zou toch reden genoeg moeten zijn om eens aan de bel te trekken. Ik denk daarom dat ze bij "Reijers laat" zwaar hebben zitten overdrijven, en dat ze destijds best al aardig door de wol geverfd waren en nu maar al te goed beseffen en incalculeren wat het effect van hun verlaatte openhartigheid is. De Pol heb ik nooit gemogen. Ik geloof onmiddellijk dat hij een Schmeichelaar is, een manifeste draaikont die er voordurend op uit is om zijn deeltje van de dagelijkse bevrediging binnen te halen. Het hoort bij dit soort lui om zich met veel gezever van alle blaam vrij te pleiten. Ik denk dat Bart de Wever hier zijn Waterloo gaat halen. Als dit een actie is om de NV-A in discrediet te brengen en dat zou heel goed kunnen, dat krijgt hij een zware dobber. Hoe haalt de NV-A het ook in zijn hoofd om zo'n zwerfkei binnen te halen. Nog erger dan Kim Gijbels. Al dat gedoe in de politiek om populaire figuren binnen te halen als stemmentrekker schijnt zich nu af te gaan straffen. Deze lui hebben zelden de juiste motivatie, laat staan dat ze politiek instinct hebben. Bij Gijbels hebben ze bij de NV-A tenminste adequaat gereageerd. 

Als Polleke enig fatsoen heeft dan trekt zich terug als kandidaat Burgemeester desnoods met enig aandringen van BdW. De volkswijsheid "waar rook is is ook vuur" zal hem blijven achtervolgen. Maar je weet het in Vlaanderen maar nooit, misschien wordt hij hierom juist populair? Net als de in het openbaar neukende burgemeester van Aalst, gewoon doorgaan, open en bloot, en je er niets van aantrekken. Kijk dat is de spirit die je als burgemeester moet hebben. En dan zeg je gewoon "et alors", dan ben je overal van af.

kies of onkies

Ik kan best begrijpen dat iemand als CD&V-volksvertegenwoordiger Eric Van Rompuy met het naderen van de Gemeenteraadsverkiezingen zenuwachtig begint te worden. Hij verwoordt het in de laatste Knack-editie (4/3/2012). Het is logisch dat je dan als lid van een comateuze partij als de CDenV probeert deze adem in te blazen en te reanimeren en deze vervolgens in een zo gunstig mogelijke startpositie probeert te manoeuvreren desnoods met wat extra kritiek op de NV-A, de grote concurrent. Als je dan aan de ene kant lid bent van een partij die van binnenuit triomfantelijk wordt afgebroken door ene Torfs die de partij ziet als een dooie pop, waar ooit een vlinder uit moet komen, en aan de andere kant een tegenstander van formaat hebt in de persoon van BdW (zo'n afkorting hanteer ik alleen voor de echt groten), dan kan ik best wel begrijpen dat je net als Eric van R een zorgelijke blik laat zien. Rik Torfs is werkelijk een vervelende mug, die je het liefst kapot zou slaan, als je niet zo bang was voor de bloedvlek op je blazoen. In dezelfde Knack-editie staan bijna naast elkaar het artikel van een serieuze en zeer bezorgde Van Rompuy én het opzichtige kaftje van een ongetwijfeld vermakelijk maar o zo venijnig boekje van twee senatoren, een mannetje Torfs en een vrouwtje Temmerman, beide een politiek onbenul en tegelijk te begaafd, die doodleuk en kinderlijk als kop hanteren: "Wij volgen Karel de Gucht". Ze zitten daar alsof ze net broertje en zusje gespeeld hebben, innig naast elkaar met zo'n gemaakt onschuldig lachje.Voor de slechte verstaander: de Gucht behoort tot de OpenVLD , wat me altijd aan TBC doet denken. Nou erger dan dit kun je het niet maken. Nou heeft de Senaat al het odum van refugié en praatklub te zijn voor onverantwoorde overjarige politici, die maar niet dood willen, en hun gebrek aan politieke scherpte maskeren met een goedmoedig ietwat afgestompt dédain richting tweede kamer, maar dit is toch wel heel erg non-conformistisch. Dat krijg je als een partij zich door de verkeerde overwegingen laat leiden. Torfs is publiciteitsgeil binnengehaald als verondersteld groot stemmentrekker, maar het enige waar hij graag aan trekt is aan het geslacht van zijn partij. Hij rukt en rukt en wat zou hij er graag eens mee klaar komen, om dan zelf op die plek te kunnen gaan zitten. Maar nee daar komt niets van in. Hij blijkt eerder prostaatlijder (ja hoor: "ij" ) dan partijleider. Wouter Beke is niet van zijin stoel te branden. Ik ben eens benieuwd bij wie Torfs binnenkort asiel gaat aanvragen, want dat hij buiten gaat, is welhaast onvermijdelijk. Maar tja, die politieke overwegingen ook altijd heh. Want "wat gaat dit ons aan stemmen kosten of toch niet?"

Politiek commentaar: "raw hide"; sonnet

Net als de politici zijn de bonden het spoor bijster. Er is een grote ideologische malaise, en er ontstaat een gevaarlijk moreel vacuum. Als iedereen gaat graaien zoals de toplui allang doen dan wordt de tijd langzaam rijp voor een enorme crash. Die komt als een vulkaanuitbarsting, ik beloof het je. En geheid ook, als de jeugd van nu opgroeit zonder perspectief terwijl aan de top de inhaligheid tiert. Kaderleden en politici doen hoe lang hoe meer hopeloos en hulpeloos hun ding. Als je nu Onckelinkx vandaag hoort roepen (brallen, wou ik eerst zeggen) dat aan de lonen en dus aan de index niet geraakt mag worden, dan vraag ik me echt of ze niet allemaal lijden aan hersenvernauwing; zijn ze door de maanden heen niet collectief blind gestaard op een problematiek waar ze geen greep op blijken te hebben, waarvan ze voelen dat het een langzaam voortschrijdende aardverschuiving is. Wouter Beeke, die er als een soort redder des Vaderlands uit leek te komen staart nu ook al met de angst in zijn ogen alsof de bodem onder hem wegspoelt. De enige die er nog goed uit lijken te springen zijn de CEO's die gaan gewoon door met wat ze altijd al gedaan hebben: als onmensen een steeds grotere broek aan trekken en zich verder nergens iets aan gelegen laten liggen. In de tijd van de Franse Revolutie wisten ze wat hen te wachten stond: afgelopen als hoofd van de onderneming, inleveren die boel. Nee hoor de Bellensen zitten niet alleen bij de banken. Ze zitten met name ook in de politiek, nietwaar Dexiadikzak ?

tijd voor een sonnet:

wat is dit voor een gruwzaam lot

te moeten leven in verdronken land

waar onverschil maakt een mens kapot

en liefde vraagt om een onderpand?

wil je dan niet weg van die rand

verkies je het te leven in dat krot

zet je zo graag op tilt je verstand

wacht je af tot de dood met je spot?

maak liever een keer en sta weer ferm

laat het verdriet maar lossen die traan

en parkeer je rimpels in de berm

liefde zal verheffen wat is ontdaan

het dodende besef moet wachten;

geen bitterheid zal mij versmachten

Leonard: kluns of ezel?

Nou zeg, Bisschop Léonard heeft dan toch een pleitbezorger gekregen in de persoon van Simon de Meulemeester. Nou Simon ik ben een van degenen die stevig kritiek had en heeft op Léonard om zijn laatste klunzige uitlatingen over Bart de Wever en daarmee op de NVA.  Ik zou onze Simon willen zegggen: “Natuurlijk mag Léonard ook zijn zegje doen, als hij zijn mond maar houdt”. Hij dient hiermee zijn zaak als Bisschop niet. Zijn zaak? Ja, de kerk.Waarom niet? Hij is er duidelijk de juiste persoon niet voort, want hij splitst in plaats dat hij bijeen brengt. Hij spreekt dubbelhartig en is de arrogantie in persoon. Eigenlijk wil hij een boodschap van verdraagzaamheid uitdragen, en dat moet hij als voorganger in de kerk ook doen, maar hij valt een persoon die op zijn manier en volgens zijn politieke overtuiging het goede nastreeft persoonlijk aan. Hij  doet dat ook heel slim door enerzijds te zeggen dat BdW intelligent is, en anderzijds te stellen dat hij voor een foute zaak pleit. Hij verwijt hem daarmee dat hij zijn intelligentie verkeerd gebruikt en dat zou dom zijn van BdW , maar bovendien dat hij gelooft in een foute zaak en dat is oliedom. Tweemaal dom dus, maar ook nog eens venijnig. Het begrip “foute zaak “ is immers uiterst beladen, en roept herinneringen op aan het Nazi-dom en aan de tweede wereldoorlog. Moet ik dat uitleggen? Nee toch hoop ik. Voel je het geniepige  van de insteek van Léonard? Nee?  Eerlijk, niet? Ga dan maar buiten spelen. Of wacht, misschien komt het beter bij je over als ik zou zeggen tegen jou beste Simon, dat jij lulkoek verkoopt, en dat je blijkbaar nog te jong bent om zuiver in deze materie te kunnen onderscheiden. Kijk, nu speel ik het ook op de man. Overigens klopt het ook wat ik zeg, dat is het cynische van het geheel. Je verhaal lijkt een verdediging van Léonard, maar waarom, welk doel dien je daar in feite mee? Wat heb jij met de Kerk van doen? Speel je om t e scoren misschien een beetje goedkoop in op de gevoeligheid van mensen die begaan zijn met de Kerk, en die telkens weer moeten constateren dat hun voorganger een kluns is.. ? Ik kan iemand die in zijn aanval op Bart de Wever een groot deel van de Vlaamse bevolking schoffert moeilijk een ezel noemen, zeg nou zelf.

formatie als denken in plat vlak

Wat ik nou zo opvallend vind dat is de neiging bij sommigen, met name De Croo en de Wever om in een tijd van uiterste distress met van die pseudointellectuele, overgeleverde  zinsneden te komen, liefst ook nog in het latijn (Grieks te moeilijk?). De Wever is historicus en snapt nog wat hij zegt, De Croo lijkt me in deze eerder een naprater.

Wat erg eigenlijk. Alle partijen zitten vast in hun eigen stompzinnigheid, waarin ze blind gestaard op de stellingen en stelligheden van de andere partijen alleen maar hun eigen opgeblazen waarheid kunnen zien. De Wever is voor mij van visionair verworden tot een al maar dikker wordende blindganger, zeer betreurenswaardig.  Wat een regeringsformatie had moeten worden is verworden tot een onwaardig spelletje landjepik waarop de politiek zich blind gestaard heeft. Door de ogen wrijven helpt dan niet meer. Foei dames en heren. Beseffen jullie eigenlijk dat jullie allang je mandaat verspeeld hebt? Allez dan, de staart tussen de benen en verberg je maar in  de een of andere lucratieve functie naar het voorbeeld van Bellens en zijn snoeipoes, waar je net als hij kunt blijven doen alsof je niet gemist kunt worden.

Ja, ik weet het, dit bericht is door de feiten ingehaald, maar we zijn er nog niet. Wacht maar als de mist van de euforie is opgetrokken. Dit accoord is immers pas een allereerste begin.  Nu begint het spel pas goed, en weer is daar het wantrouwen en de blikveldvernauwing: driedimensionaal willen leven en tweedimensionaal denken. Dat gaat niet…

Een gehoorapparaatje voor Israel

Ach, Israel heeft per ongeluk een VN-post uitgeschakeld? Zeg, staat daar echt per ongeluk? Hoe kan dat nou? Zo'n hypermodern leger. Ze zijn in staat om een terrorist in een één-persoonsauto in een drukke straat in een of ander bezet gebied uit te schakelen zonder dat er al te veel burgerslachtoffers vallen. Zo vanuit een helikopter of zelfs vanuit een F16. Vooral dat laatste vraagt toch echt het neusje van de zalm wat betreft mik- en richt-apparatuur. Uiteraard moet de intelligence ook zijn huiswerk gedaan hebben. Nou ben ik er door het horen en lezen en zien (op het journaal) van dit soort liquidaties er meer en meer van overtuigd gewraakt dat Israel het modernste leger, en de beste intelligence  ter wereld heeft, waar zelfs de Amerikanen een puntje aan kunnen zuigen. Ja, ja, laten we het maar eens onder ogen zien. En dat voor zo’n klein landje. Een hele prestatie. Het is eigenlijk geen wonder dat ze gebiedsuitbreiding nastreven. Ze moeten wel. Ze zitten domweg te strak in hun vel. En dan blaas je jezelf vroeg of laat op, en, oei oei dat willen we niet.

Maar die aanval op een VN-post een ongeval?  Een ongelukje? Ach nee. Kom nou zeg. Een blunder? Ook niet. Een misdaad?  Tja. Dat je in een oorlogssituatie, wanneer je strategische plannen aan het smeden bent, lastige pottenkijkers uit de buurt wil hebben, dat kan ik me voorstellen. Dat je ze uitschakelt als ze niet vrijwillig gaan, vooruit, ook nog begrijpelijk. Immers, je hebt in een oorlogssituatie voornamelijk oog  voor je eigenbelang. Ook dat kan ik nog begrijpen. Maar jongens, dit zijn VN-waarnemers! Dat is toch even wat anders. Die zijn onschendbaar, afgevaardigd en gestationeerd door de internationale gemeenschap. En dan zo'n brutale actie. En dan, ahh jazzes, al die snelle excuses, uiteraard van officiële zijde! Allez, wel meteen gevolgd door kilo’s edele verontwaardiging over de vermeen-de verdachtmakingen van eerbiedwaardige mensen als VN-secretaris Cofi-Anan, die nu eindelijk al die zotsklap ook niet meer wenst te geloven noch onder wenst te stoppen. Shame Israel. Shame on you.

Maar waarom doen ze zoiets? Er is blijkbaar iets gaande dat van VN-zijde, dus door de internationale gemeenschap, niet gezien mag worden, dat is wel duidelijk. Heeft het misschien iets te maken met het uittesten van een of ander zeer doeltreffend, maar oh zo smerig, en uiteraard niet toegestaan oorlogstuig? Chemisch misschien? Moet heel zuid Libanon ontvolkt worden of zo? Zou kunnen. Er zijn toch ook lichamen gevonden die er verdacht vreemd uitzagen. Als ik het wel heb zijn er door de medici, die zich over deze slachtoffers ver-baasden, zelfs stalen van opgestuurd voor nader onderzoek.

Het ziet er naar uit dat er een viertal VN-medewerkers is opgeofferd. Wat zeg ik: opgeofferd? Moet ik niet zeggen moedwillig gedood? Ja, maar dan kan ik evengoed zeggen vermoord. Bedenk nou eens even dat al deze misère voor zoveel Libanezen, en inderdaad ook wat Joodse mensen met name in Haifa, bedoeld zou zijn om twee Israë-lische militairen die ontvoerd zijn vrij te krijgen. Ik zou zo zeggen, wat ongelofelijk stom van die legerleiding, en wat onthutsend stupide van de Olmert regering. Als je nou persé die twee militairen dood wil hebben, dan moet je zo tekeer gaan. Zo’n idiote over-kill, met zoveel burgerslachtoffers aan Libanese zijde, en zoveel destructie. Dat moet heel wat zelfbeheersing vragen van Hezbollah. Ik krijg best meer sympathie voor ze.

Ze zijn er in Israel (en daarbuiten, in de bezette gebieden namelijk) weer in geslaagd om de hele Arabische wereld tegen zich in het harnas te jagen, de Israëlische oorlogsmanagers. De hele infrastruc-tuur van Libanon gaat er weer eens aan. Dat ruimt weer lekker op, en dat alles onder Amerika's beschermende paraplu. Het leidt ook aardig de aandacht af van wat nog niet zo lang geleden zo hoopvol klonk, dat alle Palestijnse groeperingen nu Israel willen erkennen, zij het onder voorwaarde van terugtrekking uit de bezette gebieden. En helaas voor de Palestijnen, dat zijn er nogal wat. Weer is voor een tijdje alle concurrentie vanuit Libanon uitgeschakeld. Want dat is een prachtig land, met een rijke historie. Potentieel rijk en vruchtbaar, én geliefd bij de toeristen. Hè? Jazeker, denk je nou echt dat niet met kunst en vliegwerk verborgen gehouden economische belangen een hoofdrol spelen? De vrouw van één van de ontvoerde jongens, is wijzer, èn vredelievender. "Het doden moet stoppen – aan beide kanten”, zegt ze. Daarmee zet ze de hele verantwoordelijke uitsluitend kil poli-tiekdenkende regeringskliek te schande. Maar zij wil dan ook primair haar man vrij hebben.

De hele affaire doet denken aan dat dramatische voorval met een Amerikaanse kruiser voor de Israëlische kust, die door Israel "per ongeluk" naar de kelder werd gejaagd. Naar later is gebleken, wou Israel de aanstaande actie tegen Egypte volstrekt geheim houden, zelfs voor de Amerikanen, die immers ook nog wel eens eigenbelang hebben. Welnu, vragen we ons af, wat willen ze thans verborgen houden? Het is toch eigenlijk heel fortuinlijk dat dit Gondolina-Rice-theater over het treffen van een vredesregeling mislukt is. Maar, daar zit hem nou net nou de kneep. De missie van Rice is wel degelijk gelukt. Haar doel was gewoon tijd winnen, pappen en nat houden, want er moet nog het een en ander aan puin jongens! Liefst ook een beetje Hezbollah. “Jammer dat we ze niet konden beschuldigen van massavernietigingswapens”, zal Rice wel eens in het heetst van het overleg gedacht hebben. Maar ja, die kaart is al helemaal uitgespeeld. Eerst Irak, dan Iran en nu weer Hezbollah. Ja, kom nou, dat gaat toch niet? Tja. Bush, jongen, je moest maar weer eens in je denktank on-derduiken. En vraag je kompanen nou eens om verder te kijken dan hun neus lang is!

SP en de Ajaculaties van Oosterhuis

Ik was zelf eigenlijk al om, ik had besloten SP te stemmen. Ik was over de streep getrokken door een presentatie van Agnes Kant. Haar vrouwelijke insteek: rustig, niet zo bokkig, niet zo koortsig drammerig, maar wel indringend en met overtuigingskracht. Al luisterend en kijkend besef ik dat ze het over echt wezenlijke zaken heeft en dat haar visie gegronde perspectieven biedt voor de samenleving. Prima zeg; jij krijgt mijn voorkeursstem dacht ik en dus stem ik op de SP. Ja, ja, was het maar zo simpel.

Het gaat de SP van Jan Marijnissen dus voor de wind. Volgens de prognoses staan ze maar liefst voor zo’n zeteltje of 15 op winst. Ik zie tegenwoordig dan ook een als maar breder lachende Marijnissen. Maar wat is er zo bijzonder aan de SP dat deze partij zoveel kiezers lijkt aan te trekken, vraag ik me af? Kiezen al die mensen voor de SP omdat ze het zo eens zijn met de programmapunten? Of heeft de keuze te maken met de uitstraling van de voorgangers. Als ik mezelf na ga dan is dat laatste zeker waar. Zo’n keuze is ook wel wat bepaald door de indrukken van de dag en kan gemakkelijk veranderen. Verdomme ik ben ook nog zwevend besef ik.

Inmiddels ben ik weer terug naar af door de in mijn ogen onwaarachtige houding van Marijnissen bij de, laat ik maar zeggen, affaire Verdonk/Oosterhuis. Marijnissen heeft tot mijn teleurstelling geweigerd afstand te nemen van de uitspraken van Oosterhuis naar Rita Verdonk. Hij licht dat niet toe. Het blijft in het ongewisse waarom hij het met Oosterhuis eens is. Nou ik ben duidelijker, nee, ik ben het met Oosterhuis zeker niet eens! Sterker nog, ik vind met Rita Verdonk, dat hij op ontoelaatbare wijze associaties legt tussen haar beleid en het handelen van de IND en het handelen van de pro-nazi politie bij de deportatie van Joden tijdens de bezetting en dat hij haar daarmee doelbewust en respectloos in diskrediet brengt.

Overigens neem ik dat Oosterhuis zelf niet eens zo kwalijk. De man is een ex-priester, niet zo erg honkvast dus, en een dichter. Hij is het gewend om zich uit te drukken in ietwat gezwollen apocalyptische taal, en dichterlijke, lees niet zo rationele zinsneden. Hij heeft daarmee nationaal en internationaal faam verworven, maar of dat nou politiek en maatschappelijk zo relevant is? Voor zijn partij, de SP is hij als bekende persoon dus wel interessant als lijst-opduwer. Wat nu, tracht de SP nog even een klosje garen te spinnen over de rug van Verdonk, met deze eigenlijk toch wel onverkwikkelijke uitspraken?

Politiek noch maatschappelijk is Huub Oosterhuis voor mij een baken, en ik neem hem met zijn uitspraken niet serieus. Wil je tot effectief beleid komen, dan moet je inderdaad niet te rade gaan bij een ex-priester/dichter, want dan “loop je met hem over water”. In de politiek gaat het om stevige grond, en haalbaarheid aan deze kant van de horizon en kun je niet aan messiaans droomdenken gaan doen. Over water lopen is er niet bij, ehh, zelfs niet over één nacht ijs. Je zult het pragmatisch juiste moeten realiseren en daarbij je oriëntatie vasthouden op het goede. Ik vind het een minpunt voor de SP, dat ze hem zo inzetten. Weinig principieel eigenlijk van Marijnissen en zijn beleidsmakers, want ze zullen het als Maoïstisch geïnspireerde beweging warempel meestal niet met hem eens zijn.

Ik geloof niet dat Oosterhuis veel stemmen voor de SP zal werven. Als lijstopduwer is nu op de eerste plaats zichzelf aan het verneuken. De mensen zijn niet gek en voelen wel aan dat hij met al zijn elegante grootspraak in politieke zin feitelijk weinig te bieden heeft en dat zijn associaties een onwaarachtige en grove vertekening van de werkelijkheid zijn. Hij zou er eigenlijk met zijn vergoeilijkende  controversiële uitspraken over pedofilie, gelanceerd in samenspraak met nog een spraakmakend kerkelijk fenomeen, dominee Visser, goed aan doen maar een beetje in de schaduw te blijven. Als ik het goed na ga, dan komt hij in politieke zin wat naïef over en laat hij zich voor het SP-karretje spannen. En dat is de doorgewinterde Jan Marijnissen wel wat kwalijk te nemen. Hij schuift als een grootmeester schaker de pion Oosterhuis naar voren, en blijft als een echte koning zelf in de luwte van de achterhoede, prettig lachend en veilig tussen zijn torens. Rita Verdonk haalt er haar schouders bij op en zet hem bij aan de kant.

Hoe is het Jan, wil je geen kritiek te hebben op je lijstduwer vóórdat het Oosterhuis-effect is uitgewerkt (tel uit je winst)? Vraagje aan je: Ben je het werkelijk eens met wat Oosterhuis allemaal gezegd heeft en impliciet suggereert? Oké, maar dan ben je mijn stem kwijt.

Felix Rot naar gisteren

Hoe bestaat het, een grootsprakerige, minkukel als Felix Rottenberg, "oh wat een leuke tekenfilm", waagt het om Agnes Kant een viswijf te noemen? En waarom? Ah, omdat ze in het vuur van een debat het werkelijke gevaar van extreem rechts heeft durven aanwijzen en benoemen, zij het nog in bedekte termen. Ze stond daarin alleen tussen een stel jaloerse wolven in schaapskleren, die haar in feite om haar scherpte en moed benijdden. Wat zouden ze graag zelf Wilders onderuit halen en confronteren met wat ze ten diepste van hem denken. Maar nee, bang om af te gaan bij deze debater pur sang, hielden ze hun mond, en likten al bij voorbaat hun wonden. Maar graag ook nog even likken aan de inbreng van Agnes.

En dan later achteraf komt Felix de Kat, tuk op de vissekoppen in de PSP-ton,  parmantig aanstappen, staart omhoog, kopjes gevend. Bedoeling? Nog eens te getuigen van politieke moed door uit te halen naar iemand die intussen feitelijk al gemangeld was. Iemand, ja Agnes Kant, die meer moed in haar pink heeft dan deze Felix in zijn hele lijf. Wat je noemt, (s)linkse broederschap. "Een leugen minheer Felix".

Hij scharrelt tussen de rotte berg vissekoppen, in de afvalbak van de PSP, en doet zijn naam kennelijk eer aan.  Hij is het in feite uiteraard met Agnes eens, alleen de politiker in hem ziet nu zijn kans schoon om haar, die al verslagen is, nog eens te vloeren, wat een trap na te geven, om zo misschien wat electorale winst te halen. Wat? Agnes verslagen? Ja, en het is diep treurig, maar niet door hem. Ze is gevloerd door haar eigen achterban die niet in staat is gebleken om haar voldoende rug dekking te geven, ondanks de traantjes van JanM, die weer eens gemakkelijk wegkomt. Sterker nog, een PSP die haar in de persoon van de secretaris, wiens naam ik niet zal noemen, een mes in de rug heeft gestoken. Een fraai staaltje karaktermoord, Brutusaftreksel. Schande minheer de secretaris. 

En Agnes, mijn bewondering en respect voor jou blijft. Rust alsjeblieft goed uit.