Torfs: greep naar de almacht?

Torfs laat zich nu wel heel beschamend kennen, waar hij stelt:
 "dat hij tegen het opheffen van de verjaring is, in misbruikzaken. Volgens hem tast je daarmee de rechtszekerheid aan en die is meer waard dan rechtvaardigheid."

Dit is je reinste bull shit. Hij is kerkjurist, en is kennelijk getroffen door een beroepsdeformatie. Waar de Kerk liefde zou moeten prediken, zweert deze man bij de letter van de wet. Niet de mens in zijn lijden staat voor hem centraal, nee het lege, gevoelloze principe. En dat voor een man die er voortdurend op uit is zichzelf boven het principe te verheffen met zijn zucht naar publiciteit en aandacht. Foei Torfs. Ga eens een kursus filosofie doen, en leer dan van Whittgenstein dat Aristoteles allang dood is.

Zo geeft Torfs aan de gezagsdrager die zich strict aan de letter van wet houdt, absolute macht, ja almacht, precies de houding van een kerk die zich met die almacht identificeert en daarmee aan zichzelf kapot aan het gaan is. Impliciet aan zijn stellingname is dat de kerk gelegitimeerd wordt om naar eigen willekeur te handelen, zonder rekening te houden met de belangen van het individu. Immers zij, lees: de kerkjuristen, vormen de instantie die de gerechtigheid verwoordt en in regels vastlegt. Dat deze man zoiets durft te beweren waar de bijbel doortrokken is van een geest van rechtvaardigheid. Hij zou eens moeten leren inzien dat rechtvaardigheid aan gerechtigheid vooraf dient te gaan: doe eerst het juiste mijnheer Torfs en streef daarmee naar het Goede. Het juiste, dat is de genade die in liefde de mens toekomt. Het goede is wat de kruisvaarder in zijn hoogmoedige liefdeloosheid probeert op te leggen en af te dwingen. Christus versus de farizeeën.

Rik Torfs op de heilige stoel?

Gaan we het nu toch nog beleven dat Torfs het achterste van zijn tong laat zien?  Zal nu gaan blijken dat hij het met zijn regelneukerij beter wil weten dan de Paus? Hoe moeten we anders de woorden verstaan die hij vandaag aan de wereld prijs heeft gegeven. Hij stelt zich daarin wel erg letterlijk en juridisch op. Volgens het Kerkelijk recht, de specialiteit van Torfs, kan zijn kompaan en vriend ex-Bisschop VanGheluwe niet meer voor zijn misdadige praktijken vervolgd worden. Zijn misdaden zijn verjaard! Bovendien stelt Torfs dat VanG al genoeg gestraft is. Immers, VanG heeft dan toch maar de morele verontwaardiging van de gemeenschap te verdragen. Ja, van de Gemeenschap, want ik persoonlijk geloof niet dat hij zoveel last heeft van gewetenswroeging. Ja, zegt Torfs, "de Paus kan zeker nog ingrijpen, dat is zijn exclusieve recht,maar ik zou hem dat ontraden." (in mijn woorden). Gaat Torfs nu een beetje op de heilige stoel zitten orakelen?

Dit is wel een heel zonderlinge houding van Torfs. Alsof het hier in deze kwestie alleen maar om de figuur VanG gaat. Er is altijd nog zoiets als  een Kerkelijke Samenleving die gekwetst is, en waar uiteindelijk ook het Kerkelijk Recht ondergeschikt aan is. De samenleving als geheel ervaart en uiteindelijk bepaalt of het slachtoffer recht gedaan is, en of de dader voldoende gestraft is. En dat is nu zeker nog niet het geval, dat wil ik Torffs toch wel even voorhouden. Maar het zijn vriendjes, en wat wil je dan? Tussen companen wordt veel vergoeilijkt. Jammer dat hij nu vergeet dat hij ook nog andere verantwoordelijkheden heeft, die misschien niet mediamiek zijn, maar wel de aandacht waard.


 De Samenleving verwacht nog altijd een duidelijke stellingname van Rome. Tevergeefs waarschijnlijjk. De kerk kan waarschijnlijk ook niet met een eerlijke en rechtvaardige stellingname komen, want ze zou zichzelf daarmee te zeer desavoueren, en zichzelf misschien ook wel  te veel bloot geven. Vermoedelijk wordt aan misbruik ook niet zo zwaar getild door de Heren in Rome. Kennelijk ook niet door Torfs. Zou hij werkelijk begaan zijn met de mensen dan zou hij nooit over deze menselijke problematiek en tragiek zo ambtelijk en formeel in de publiciteit kunnen en willen komen.

Torfs heeft er al eerder blijk van gegeven dat hij nogal welwillend staat tegenover VanG, en ook toen kon ik hem niet volgen. Het heeft m. i. geen pas om zo astrant als Torfs dat deed, de zijde te kiezen van de misdadiger, met de redenering dat hij wegens zijn goede werken zeker ook waardering geniet. Ik kan voor iedereen die dat zou wensen de oorspronkelijke tekst van zijn commentaar tevoorschijn halen. Nee Torfs, VanG is slechts een toonbeeld van morele corruptie niet alleen een bisschop onwaardig maar ook mensonwaardig. Nu deze woorden van jou een hoogleraar Kerkelijk recht en ook nog eens Senator,te moeten horen, maakt het beeld van de Kerk van Rome er niet beter op.