Kom van die sokkel af sukkel

citaat Uit het Nieuwsblad:
donderdag 27 september 2012, 22h14
‘Ze hebben een ongeleid projectiel vrijgelaten’
‘We zijn verbouwereerd en gedegouteerd. Dit is justitie op zijn allerkleinst.’ De advocaat en de familie van Didi Swiers (19) kwamen gisteren woorden tekort om hun verontwaardiging te uiten over de vrijlating van Didi's ex-liefje Davy Simons. De jongeman (24) probeerde het meisje eind juli met twee kogels door het hoofd om te brengen. Maar door een flater van het gerecht werd hij woensdagavond onverwacht vrijgelaten. ‘Door een ongelooflijke blunder loopt er nu een ongeleid projectiel rond. We zijn bang dat hij opnieuw toeslaat.’

Massaal is de verontwaardiging dat deze doldrieste crimineel om zo iets onbenulligs zijn straf ontloopt, en dat de samenleving en met name het slachtoffer moet gaan afwachten of en wanneer deze dader opnieuw toeslaat. Het is te gek voor woorden: het parket maakt een triviaal foutje (het vraagt 3 maanden verlenging van voorhechtenis aan, en dat had alleen maar voor 1 maand gemogen), maar de gevolgen zijn enorm. De dader wordt vrijgelaten, en loopt nu vrij rond, mogelijk zich verkneuterend om zoveel juridische stompzinnigheid.
Nou is het niet de eerste keer dat het Gerecht op grond van een procedurefout tot vrijlating beslist, en telkens is de verontwaardiging in de samenleving groot. Maar dit geval slaat alles. Dat dit nog steeds mogelijk is toont aan dat het met onze rechtspraak slecht gesteld is. Dit falen is in ons juridische systeem ingebakken, en er wordt niets gedaan om de effecten van procedurefouten in het algemeen op te kunnen vangen. Daarmee ondermijnt de samenleving zichzelf. Het Gerecht maakt in deze zelf een procedurefout. Hoe kan een Rechter om zoiets onbenulligs nou beslissen tot afbreken van de Rechtsgang en tot onmiddelijke invrijheidstelling van de dader waarvan de schuld vaststaat, alleen moet een Rechter dat nog eens officieel uitspreken. Er zou als het ware een juridisch getrainde snuffelhond moeten komen die onmiddellijk aanslaat als hij ruikt dat er een fout gemaakt is in de procedure. Daarmee is uitgesloten dat de dader door de procedure benadeeld wordt. Wat echter even goed voorkomen moet worden is dat de verdachte ten onrechte vrijgesproken kan worden met alle angstige consequenties voor het slachtoffer.
We moeten het onder ogen zien, in elke procedure worden vroeg of laat fouten gemaakt. Ik noem dit foutje dan ook geen blunder. Het is aan degenen van het parket die de gerechtelijke procedures ontwerpen om te zorgen dat de procedure een eerlijke rechtsgang niet frustreert. Er zou allang een universeel terugkoppelingssysteem ontworpen moeten zijn, dat menselijke fouten in de procedure opvangt. Wat nu ontbreekt is een juridisch vangnet om eventuele fouten op te vangen en een set wetsregels die het de Rechter mogelijk maakt om de procedure over te doen en het gewraakte feit te herstellen. Met een dergelijke set regels kan een eerlijk proces gevoerd worden, en kan er een rechtvaardig oordeel gegeven worden.
Zoals het nu is, worden we geconfronteerd met een ridicule tegenstrijdigheid. Immers een beklaagde wordt voorgeleid met de bedoeling om op basis van de geconstateerde feiten een oordeel te vellen over de schuldvraag en over de strafmaat, en recht te doen geschieden en wat gebeurt ? Er gebeurt precies het omgekeerde; er geschiedt onrecht; onrecht wat het slachtoffer wordt aangedaan door de Rechtbank,  n.b. het instituut dat in het leven is geroepen om gerechtigheid te bewaken; onrecht waarbij de dader de dans ontspringt. Door het rechtlijnig, ik zou zeggen stompzinnig toepassen van de eis tot procedurele volmaaktheid gaat het Gerecht zelf in de fout, en blokkeert een eerlijke rechtspraak. Noem dat maar niet ridicuul. Het onrechtvaardige en schuldige element daarin is dat de consequenties van dit juridische schoonheidsideaal helemaal op rekening van het slachtoffer komen. Vrouwe Justitia is niet blind maar haar masker is in feite een stel oogkleppen waarmee ze naar de rechtsgang loert. Kom maar van die sokkel af sukkel, zou ik zeggen.  Oh, ik weet het, de Jurist zal aanvoeren dat er juist recht geschiedt, omdat de wet strict wordt gehanteerd, en de wet geldt voor iedereen wordt er dan aan toegevoegd. Maar er is ook nog zoiets als de "Rechten van de Mens", en het komt me voor dat die hier door een potsierlijke uitspraak van een rechter (kleine letter) die de wetstekst laat prevaleren boven gerechtigheid, voor het slachtoffer met voeten getreden worden. Wat een onzinnige armzalige en potsierlijke schoonheidsredenering van het eigen gelijk. Haar mag schuldig verzuim verweten worden! Foei!
Er wordt nu een discussie gevoerd over de vraag of de magistraat die de fout gemaakt heeft een tuchtstraf kan en moet worden opgelegd. M.a.w. de vraag komt op of deze magistraat  niet voor de Rechter moet worden gebracht. Wat een onzin. Het lijkt er op dat het gerechtelijk systeem aan het doldraaien is. Het gerecht bijt zo zichzelf in de staart. Er moet gewoon met spoed nieuwe wetgeving komen zodat procedurefouten die altijd wel eens gemaakt zullen worden, kunnen worden opgevangen en hersteld worden door de rechtsgang over te doen. Alleen dat is afdoende; alleen zo worden de belangen van vermeende dader en  van het slachtoffer recht gedaan. Maar kun je dat verwachten van deze minister?

Laatste nieuws:

De rechter die de procedurefout maakte waardoor Davy Simons terug op vrije voeten is, is een jonge Hasseltse. Op de dag dat ze de procedurefout beging, nam ze nog een op z'n minst opmerkelijke beslissing: ze liet terrorist Nizar Trabelsi vrij onder voorwaarden. 

Op 24 augustus besliste de voorzitter van de Hasseltse raadkamer om de aanhouding van Simons met drie maanden te verlengen. Een procedurefout, want voor 'poging tot moord' mag de aanhouding slechts met één maand verlengd worden, niet met drie. De rechter in kwestie zou Heidi Coenen zijn, een jonge Hasseltse die zich in hoofdzaak met burgerlijke zaken bezighoudt. Dat schrijft Het Nieuwsblad.

de Smed van de Smaad

Ik ben onaangenaam getroffen door de communicatie tussen Yves DeSmet en Annemie Turtelboom, de minister van Justitie. DeSmet heeft een pittig, maar inhoudelijk onjuist artikel geschreven over het beleid van de Minister waarop zij hem zachtzinnig maar uiterst to the point van repliek heeft gediend. Naar het schijnt kunnen de twee goed met elkaar opschieten, althans ze spreken elkaar wederzijds met de voornaam aan. Maar in de politiek weet je het maar nooit. Minister Turtelboom heeft er belang bij om goeie maatjes te zijn en te blijven met de journalisten. DeSmet is ook niet de eerste de beste, hij is hoofdredacteur van De Morgen, doorgaans een kwaliteitskrant. Omgekeerd is het voor DeSmet voordelig een pied a terre te hebben bij een Minister van formaat, want dat is Turtelboom zeer zeker. Ik had al veel respect voor haar maar nu met haar verdediging van haar stellingname tegenover Moslim activist Belkacem ben ik onder de indruk van de heldere intelligente betoogtrant, waarmee ze haar beleid in het algemeen en haar stellingname verdedigt, tegen een zoetgevooisde maar in feite ongemeen venijnige Yves DeSmet. Ik citeer:

In een open brief aan justitieminister Annemie Turtelboom hekelde De Morgen-editorialist Yves Desmet haar ‘volstrekt arbitraire aanpak’ van Fouad Belkacem. ‘U jaagt mij angst aan,’ schreef Desmet, ‘veel meer dan de clown Belkacem dat doet.’

Ach, hetgeen hij in zijn aanval precies naar voren brengt is eigenlijk na de verdediging van de Minister inhoudelijk allang niet meer belangrijk. Hij zat en zit er namelijk fel naast; gewoon omdat hij de fout gemaakt heeft zich niet eerst zelf op de hoogte te stellen van de praktische gebruiken bij de magistratuur. Wat hij als een kapitale fout ten gronde heeft geïnterpreteerd bleek niet meer dan een zeepbelletje, een intern foefje dat uitsluitend ten doel had tijd te besparen. DeSmet heeft zich vergallopeerd door dit minuscule feitje te extraheren naar "ministeriele willekeur en voorgekookte justitie op maat", en daarmee een futiliteit buiten proporties op te blazen en met die ijle zeepballon de minister fors om de oren te slaan. Hij gaat zelfs zo ver dat hij beweert dat de Minister hem angst inboezemt, meer zelfs dan de moslimactivist dat doet. Nou, nou DeSmet, dat is toch echt je naamgenoot op je blazoen. Het is de grandeur van de minister dat ze zich niet beledigd voelt, noch angstig is om de kritiek, maar dat zij hem fijntjes en stevig van repliek dient in een lijvig stuk in krant. Waar haalt ze de tijd vandaan? Wat voor DeSmet zijn hoofdtaak is, schrijven, doet zij er eventjes bij, en ze overklast hem daarbij!

Mijn bezwaar geldt uiteraard niet de kritiek van DeSmet op zich, maar het feit dat hij met zijn kritiek zo duidelijk laat uitschijnen dat hij maar bitter weinig vertrouwen heeft in Justitie in het algemeen en nu in Minister Turtelboom in het bijzonder. Hij zou nooit zo'n beladen en belastend stuk hebben kunnen schrijven als hij enig vertrouwen in de Minister had. Het kan maar duidelijk worden niet waar? In feite is hij in zijn eigen vossenklem gestapt. Nou is dat niet zo erg; kwalijker is, dat hij toch maar dat stuk heeft geschreven en daarmee heeft hij de positie van de minster, en de rechtspraak geen goed gedaan. Een openbaar excuus op de voorppagina van de Morgen zou op zijn plaats zijn. Dat Yves, is de manier om de smet van smaad weg te poetsen.

Procedurefouten; gerechtigheid?

Een goed functioneren van het Gerecht is een van de hoekstenen van de samenleving. Het is daarom betreurenswaardig en inacceptabel dat de samenleving onbedoeld zichzelf ondermijnt met haar eigen regelgeving, die op essentiële punten en op oneigenlijke wijze de verdachte bevoordeelt en een eerlijke rechtsgang hindert. Ik doel hier op het beroep dat advocaten in toenemende mate blijken te doen op procedurefouten of proberen bewijsmateriaal niet ontvankelijk te doen verklaren met de argumentatie dat het onrechtmatig verkregen zou zijn. Al te vaak besluit een rechter de zaak wegens gemaakte procedurefouten of door nietig verklaring van het bewijsmateriaal dan, mijns inziens zeer ten onrechte, tot vrijspraak. Het is de advocatuur kwalijk te nemen dat zij hiermee een goede rechtsgang frustreert, omdat zij slechts een doel voor ogen hebben, namelijk coute que coute vrijspraak te forceren. Er zijn zelfs advocaten die zich gespecialiseerd hebben om procedurele fouten en foutjes op te sporen en op grond daarvan vrijspraak af te dwingen, zelfs waar evident de verdachte schuldig is. Kom daar als druk officiertje van Justitie maar eens tegen op. Zo is daar nu het geval Robert M die zich op walgelijk misdadige wijze schuldig heeft gemaakt aan kindermisbruik, zelfs van baby's, en blijkens door hem daarvan zelf gemaakte filmopnames zonder enige twijfel ook volgens zijn eigen zeggen schuldig is. Zijn advocaat verwerpt echter het bewijsmateriaal, daar gaan we weer, omdat het onrechtmatig verkregen zou zijn. Advocaat Van der Groot zei vandaag in zijn betoog voor de rechtbank in Amsterdam dat de politie het huis van Robert M. niet had mogen doorzoeken. Daaraan voorafgaand waren volgens hem namelijk niet de juiste regels gevolgd en had hiervoor geen toestemming verleend mogen worden. Het gevolg is dan ook, volgens de advocaat, dat de bij de huiszoeking gevonden gegevensdragers met kinderporno, gemaakt door Robert M, niet als bewijs gebruikt mogen worden".

In mijn ogen vereenzelvigt de advocaat zichzelf in deze opstelling met de verdachte en ik zou het niet gek vinden als hij daarmee ook zou moeten delen in de straf, als er ondanks dit verweer het schuldig wordt uitgesproken, wat uiteraard zou moeten gebeuren.
Voor de speurders maar ook voor de samenleving als geheel is het niet te verteren dat door dit soort slimmigheidjes van de kant van de advocatuur vrijspraak volgt. Immers over de schuldvraag an sich is geen twijfel. Het lijkt er eerder op dat het de advocaat meer gaat om een juridisch steekspel dan om waarheidsvinding en het verkrijgen van een rechtvaardig gewogen oordeel. Het zal duidelijk zijn dat met de opstelling van de advocaat, wat hij ook mag beweren, de gerechtigheid niet is gediend. Vrijspraak op de door hem aangevoerde gronden zou onrecht zijn, omdat het door de verkeerde motieven is ingegeven. Advocaat De Groot maakt zichzelf met deze opstelling niet groter, maar eerder een kopje kleiner.

Er is een eenvoudige en acceptabele oplossing voor deze onrechtvaardheid in de rechtspraak: maak onderscheid tussen de feiten en de wijze waarop de feiten verkregen zijn. De feiten zouden puur inhoudelijk op hun overtuigingskracht beoordeeld moeten worden, los van de wijze waarop ze verkregen zijn. Soms is de wijze waarop discutabel, en kan er zelfs sprake zijn van schending van de privacy, of nog erger van een misdrijf. Dat is dan mogelijk een strafbaar feit op zich, waartegen bezwaar gemaakt kan worden. Of dit inderdaad zo is, zal in een apart proces beoordeeld moeten worden, en er kan een sanctie op volgen. Bij het wegen van schuldig of niet schuldig dienen de feiten echter onverkort meegenomen te worden. Dat zou een rechtvaardige rechtspraak zeer bevorderen, en het vertrouwen van de samenleving in de rechtspraak zeer ten goede komen.

weer ontsnapping!

bericht: "Vrijdagavond konden weer eens twee gedetineerden ontsnappen uit de gevangenis van Aarlen, nadat ze twee cipiers kortstondig gegijzeld hadden. De twee bewakers werden daarbij toegetakeld met scheermesjes, maar zijn intussen weer aan de beterhand. De twee gedetineerden zijn nog zoek."

Hoe komen die lieden aan scheermesjes, vraag je je af als je dit leest. Mogen ze die in hun cel hebben? Dat zou toch van de gekke zijn. De gevangenen kunnen zich toch ook electrisch scheren! Of raken we met een maatregel om dit te verbieden soms aan de rechten van de mens? 

In dezelfde krant wordt gemeld dat minister Turtelboom uitvoerig wil gaan scannen op het bezit van messen, en dat ze daar een forse som voor uittrekt. Prima mevrouw de minister. Nog een tip: scan ook op scheermesjes. Dat zijn tenminste praktische maatregelen op de werkvloer die onmiddellijk zoden aan de dijk zetten. Het is niet de eerste keer dat er met schermesjes wordt gedreigd. Dat logenstraft het gezever van een van de vakbondslui dat de minister totaal niets gelegen is aan de veiligheid van het personeel. Kom nou zelf eens aandragen met praktische oplossingen en adequate maatregelen in plaats van stemming te maken tegen iemand die echt wel haar best doet, en echt wel een goede minister is. Doe eens voorstellen voor strafmaatregelen als gevangenen over de schreef gaan. 

Ik vraag me af tot hoever de bevoegdheid gaat van het gevangenispersoneel met het treffen van maatregelen om zichzelf te beschermen. Wat houdt gevangenisstraf precies in. Betekent dat slechts dat een veroordeelde gevangen wordt gezet en hem dus zijn vrijheid wordt ontnomen en dat hij/zij verder alle rechten op privacy en elementair comfort mag houden? Mogen ze bijvoorbeeld telefoneren, communuciceren via het internet etc.? Mogen ze bij overtredingen door enkelingen ook collectief het regime verzwaren? Het bevorderen van een vorm van sociale controle  in de gevangenis zou een goede zaak zijn. Hoe komt het dat juist deze gevaarlijke crimineel geen zwaarder regime opgelegd had gekregen? Wel, simpel, het personeel had dat wel aanbevolen maar de rechter had dat geweigerd. Goed van hem nietwaar?