Sex met Goedele

Mij is er veel aan gelegen om bij de tijd te blijven. Niet dat ik daar in slaag, maar ik doe mijn best om niet achterop te raken. Bij de gedachte alleen al, dat ik voor mijn tijd de tijd uit zou kunnen gaan, zet ik me al schrap. Ik heb het me voorgenomen; ik haak niet af! Ik ga met mijn tijd mee. Zo pas heb ik nog een flukse stap de toekomst in gezet. Ik heb me namelijk een HPlap-top aangeschaft. Tof apparaat. Een aanrader, zo’n lap-top. Nou kan ik surfen en chatten, waar ik maar wil. Ik heb namelijk ook een draadloze ADSL-verbinding. Dus voor mij vanzelangzalzeleven geen desktop meer. Zo’n computer is een log gevaarte, en èhh, daarmee ben je echt gekluisterd aan een vast computerplekje in huis. En van lang zitten op m’n burostoel krijg ik zo’n stijve knoken; mens ik kom niet meer overeind. Nu pak ik mijn HP-lap top onder mijn arm en kan ik gewoon lekker op mijn gemak ergens gaan zitten in een luie stoel naar keuze. Zit ie weer te fieperen, kan mijn vriendin dan uithalen, lichtelijk ironisch.

Ik skype, MSen, en ik ben altijd gespitst op nieuwe interessante sites. Ja, ik heb er zin in. Ik zoek ook alles zelf uit. Ik laat me niet dirigeren door zo'n site als seniorenweb, al ben ik dan toch dik senior. Ik wil me actief en op eigen wijze op de hoogte stellen van wat er zo allemaal speelt en waar wij in onze Benelux en in de wereld zo al mee bezig zijn. Zo zap ik regelmatig over de tv-zenders of surf er lustig op los op internet. Mijn motto: een vliegende kraai vangt altijd wel iets. Zo werd ik laatst attent gemaakt op de site van de “zatte vrienden” in het programma "Recht van Antwoord” van Goedele Liekens op VTM. Juist, dé Goedele, dé BV (bekende Vlaming dus), die als begeesterd sexuologe alles van sex af weet. Als menig ander bevoorrecht wetenschapper heeft ze van haar hobby haar beroep weten te maken. Daarom had ze natuurlijk dit keer ook de makers van die site uitgenodigd. Want, ja zeker, het ging echt wel over sex, en hoe. Die zatte vrienden, dat is zo'n clubje dertigers dat ontspannend vermaak wil brengen aan de volgens hen overstresste dertigers van nu. Ja, inderdaad, heel cultureel, en volstrekt subsidiabel, maar opgezet vanuit een sexueel standpunt, begrijp je?


Goedele kennen we van haar sympathie voor vrouwen en het vrouwelijke in het algemeen. Met haar serie verhalen over "sterke vrouwen", getuigt ze daar heel krachtig en ook heel uitgekookt van. Soms denk ik, dat ze ook wel behept is met een lichte vorm van mannenhaat, maar dat voert dus gelukkig niet de boventoon. De zatte jongens schudden bij Goedele echter wel iets anders uit hun mouw dan sterke vrouwen. Ze brengen “sterke verhálen” over zwakke vrouwen en wat mannen daar tegen in brengen, om zo maar te zeggen. “Kijk maar op onze website”, zeggen ze enthousiast en reclamebelust. Ze laten naar hun zeggen van alles zien: maar vooral vrouwen die zonder veel om het onderlijf, er zich voor in zetten om voor hun bezoekers gezellig uit de bol en het broekje te gaan. Het klonk allemaal nogal vrijmoedig en het kwam ook een beetje postplayboy-achtig over. Nou is bloot mij persoonlijk noch onbekend noch onbemind, al ben ik niet bepaald een plaatjesfetisjist, en mijn nieuwsgierigheid was dus danig gewekt. Als Goedele voor deze club zoveel zendtijd vrijmaakt, dan zal het toch wel iets zijn? Misvatting natuurlijk, ze was gewoon op hoge kijkcijfers uit, maar vooruit.


Als eerste werd mijn aandacht getrokken door, hè, wat, filmpjes over kinderen? Het zal toch niet waar zijn zeg! Nee, het is ook niet waar, maar waarom ze videotjes vertonen over scharminkeltjes van kinderen in erbarmelijke omstandigheden, werd mij niet duidelijk. Ontspanning? Hé, jongens toch, zijn jullie een beetje al te zat geweest? Wat is hier nou de bedoeling van? Is dit soms verkapte kindererotiek? Met een verse frons kijk ik verder. Ja hoor, hier, dit is dus de bedoeling. Zwoele introtjes van zich in gekunstelde houdingen plooiende jonge en oudere dames, die zich aan je voorstellen en jou, bezoeker, uitnodigen eens aandachtig toe te kijken naar al dat boeiends dat er wel en niet is. Zo zit dat, vraag het maar aan Goedele: een man heeft daar wat, een vrouw juist niet, die mist daar eerder wat. Ehh, nee, ik ben denk ik toch niet zat genoeg om waardering op te kunnen brengen voor deze toch echt geestloze en humorloze vertoning van den vleze. Nou zattelui, het is toch weer meer van hetzelfde. En dan, ik wed dat als je dat paradijs van jullie binnen wil komen, jawel, inderdaad, dan stuit je op de poort. De liefhebber wordt eerst een sexparadijs voorgeschoteld, waar je naar hartelust kunt rondkijken en inzoomen, en als je dan “wilt heden nu treden”, blijkt dat je eerst moet betalen. De smiechten. Kijk zo gek ben ik zelf toch niet op al dat voyeuristisch gedoe, dat ik mijn belangstelling nu nog gaande kan houden. Blote opdringerige lijvigheid; het is al gauw ontbloot van charme, en dat is althans voor mij niet om aan te zien. Tabé dan maar, zatteclub.


Goedele heeft in haar programma deze gasten met haar eigen sexuologische beroepspraat ook nog eens heel wat gratis reclame gegeven. En haar stem telt tegenwoordig. Ik heb het zelf gemerkt. Ah, ja, ze heeft nu ook nog zelf wat sex op de markt gebracht, een boek over de vagina. Nee, ik heb het niet gelezen. Het is aan mij ook niet besteed dunkt me. Het komt me trouwens wel wat overbodig over na de prettig gestoorde vagina-monologen van An Nelissen. Dat is ook zo’n tejaterpersoonlijkheid, en net als Goedele aardig arrivé. Vrouwenvaria. Ik hoef er het fijne niet van te weten, het mijne is genoeg. Nee, voor mij geen opdringerige, open en bloot kaalslag van antwoorden op niet gestelde vragen. Voor mij mag het best een met tederheid bedekt geheim blijven. Sex en wat er mee samenhangt, mag dan nu in het brandpunt van de belangstelling staan, het is niets nieuws. Nieuw en ook confronterend is wel de brutaliteit waarmee de waar tegenwoordig over de tong en de toonbank gaat. Dat was vroeger toch wel even anders. Als dit het tijdsbeeld moet zijn, dan blijf ik toch maar liever een beetje uit focus. Ah, ja, en dan die website. Handig geknutsel van een stel ondernemende jongelui, overduidelijk maar met één doel: via internet met sex, gemakkelijk, snel en veel geld verdienen.

Paus heraus

Benedictus XVI: "Seks voor huwelijk is zware zonde"





http://www.hbvl.be/nieuws/buitenland/aid1133956/paus-benedictus-xvi-seks-voor-huwelijk-is-zware-zonde.aspx


Nu begint toch echt duidelijk te worden dat de Paus eerder een politicus is dan een voorganger. Hij zegt immers met grote stelligheid “Seks voor het huwelijk is een hele zware zonde.” Vroeger heette dat een doodzonde. Iets verderop preciseert hij zijn uitspraak waaruit blijkt dat hij het over "het kerkelijk huwelijk" heeft. Nou beste Benedictus, Het kerkelijk huwelkijk bestaat toch helemaal niet. Trouwen is een burgelijk engagement en een huwelijk wordt gesloten ten overstaan van de ambtenaar van de Burgelijke Stand, op het gemeentehuis dus. Daarna kan al dan niet het huwelijk kerkelijk ingezegend worden. Zo is het en niet anders..Bovendien wat moeten al onze buitenkerkelijken nu? Worden die allemaal in een klap gebombardeerd tot mensen die de samenleving ondermijnen? Weet je, wie dat doet mijnheer de Paus? Ah, U vermoedt het al, juist U zelf doet dat, en niet voor de eerste keer. Het ergste is nog dat die speech van U er een is met een politieke bodem, en gericht is tegen een voornemen van Obama om voorbehoedsmiddelen gratis ter beschikking te stellen. Probeert de kerk toch weer een vinger ertussen te krijgen. Foei, Paus, heraus, dat is een christenmens onwaardig. Onrust zaaien op deze manier is een zware zonde....







Foto Reuters

babydoding mag dat? Nee toch?

De Standaard brengt een schrikwekkend bericht. Namelijk dat er in het Journal of Medical Ethics een artikel is verschenen, geschreven door twee academici waarin het standpunt wordt verdedigd dat het doden van pasgeborenen toelaatbaar is. Zelfs een eventuele ongemotiveerde wens van de ouders om een pasgeborene te laten sterven op zich zou volgens deze "academici" al gehonoreerd moeten worden. Voor de duidelijkheid citeer ik de betreffende alinea: "

"Alberto Giubilini, professor aan de Universiteit van Milaan en Francesca Minerva, ethisch medewerker aan de Universiteit van Melbourne, schreven een provocerend essay waarin ze stellen dat ouders hun pasgeboren kind zonder meer mogen doden. Deze 'postnatale abortus' moet volgens hen niet alleen kunnen uit medische overwegingen, maar evengoed wegens sociale of financiële redenen. Zelfs als de ouders hun kind gewoon niet willen, zou het mogelijk moeten zijn om het te laten sterven, zo vinden Giubilini en Minerva."

Dat is werkelijk een schrikwekkend voorbeeld van academische verloedering. Temeer daar de hoodredacteur van het tijdschrift, Julian Savulescu, ook nog verdedigt dat hij het artikel heeft gepubliceerd. Hij hanteert daarbij geen (nieuwe) wetenschappelijke argumenten, maar denkt te kunnen volstaan met op te merken dat er niets nieuws onder de zon is, want hetzelfde argument is volgens hem al diverse malen in publicaties naar voren zijn gebracht door gerenomeerde ethici en filosofen, die door hem ook met naam genoemd worden. Welk argument? Wel de auteurs menen dat er geen verschil is tussen een foetus, die geborteerd mag worden volgens de wetgeving in vele landen, in Nederland tot en met de vijfde maand (verschrikkelijk, maar het is nu eenmaal de wet), en een neonatus. In mijn ogen heeft de man zich daarmee werkelijk gedesavoueerd. Dat foutieve en ethisch laakbare argumenten eerder zijn gebruikt wil immers niet zeggen dat de argumentatie daarmee aan kracht wint. Integendeel het toont aan dat deze editer niet voor zijn taak berekend is. In een wetenschappelijke discussie verwacht ik dat argumenten pro en contra naar voeren worden gebracht en dat niet volstaan wordt met het ventileren van een stelling resp. mening. Dat is echter precies wat de auteurs wel doen. Zij stellen namelijk en ik citeer: "de auteurs beargumenteren nogal uitdagend, dat er geen moreel veschil is tussen een foetus en een neonatus. Hun capaciteiten zijn in feite gelijk. Als abortus mag, dan moet infanticide ook kunnen.

Met andere woorden zij zien geen verschil tussen een foetus en een neonatus en menen dus dat wat voor de eerste kan ook voor de tweede moet gelden. Ik word vervuld van plaatsvervangende schaamte om zoveel wetenschappelijk maar ook menselijk onbenul. Maar het wordt nog erger, en hier begin ik echt te steigeren. De hoofdredacteur geeft weer dat wat hij noemt infanticide (akelige term!) in Nederland al gepractiseerd wordt. Hiermee wordt het gebrek aan academische kwaliteit wel erg duidelijk gedemonstreerd, want niets is minder waar. Hiertegen protesteer ik werkelijk met klem, en ik vind dat van officiële zijde tegen de inhoud van dit artikel geprotesteerd moet worden. In elk geval, ik zie het als een eerste stap door dit onder jullie aandacht te brengen.

Pauselijke arrogantie?

http://www.demorgen.be/dm/nl/990/Buitenland/article/detail/1400148/2012/02/26/Paus-vindt-wetenschappers-en-vruchtbaarheidsexperts-arrogant.dhtml 

Paus vindt wetenschappers en vruchtbaarheidsexperts arrogant

26/02/12, 16u51

De paus heeft wetenschappers en vruchtbaarheidsexperts "arrogant" genoemd. Hij deed dat op een driedaagse conferentie over onvruchtbaarheid in Rome. Koppels zouden niet moeten proberen om op "onnatuurlijke wijze" kinderen te krijgen, aldus Benedictus XVI.

Seks tussen een man en vrouw die met elkaar getrouwd zijn, is de enige aanvaardbare manier waarop kinderen verwekt mogen worden, vindt de paus. Hij noemde methodes als IVF "arrogant".

"Het huwelijk is de enige plek die het waard is om een nieuw mens te creëren. (...) De menselijke procreatie is geen 'product', maar een uiting van de liefde die twee echtelieden voelen, een band die niet alleen biologisch, maar ook spiritueel is."

De kerkvader vertelde de specialisten dat zij hun "fascinatie voor de technologie van kunstmatige vruchtbaarheid" moesten negeren. Hij waarschuwde hen ook voor de verleidingen van "gemakkelijk geld, of, nog erger, het arrogante idee dat u het werk van God kan overnemen". (vk/adha)

Buikmoraal? Hè?

dinsdag 16 maart 2010 10:15

walgelijk, walging, vooroordeel, filosofie, theologie, homosexualiteit, sexualiteit, sex, moraal, opapake

Dit is al een oud artikel, maar ik haal het even terug uit de vergetelheid, want het heeft aan actualiteit niets verloren..

commentaar op Jan Verplaetse, moraalfilosoof

In zijn artikel "botsing tussen hoofd en buik" (Trouw, filosofie, 2 maart 2010) profileert Jan Verplaetse zich als moraalfilosoof. Oké, Jan, denk ik dan, prima, maar dan verwacht ik ook een gedegen essay. Je hebt me daarin ietwat teleurgesteld.

Jan, je artikel staat bol van gemeenplaatsen, wat gemakkelijke argumentaties en is nogal traditioneel in je wat clichématig aandoende stelligheden. Nergens wordt de intrigerende titel onderbouwd. Dat kan ook niet, want ik denk dat je met je uitgangspunt wat betreft buikmoraal de plank volkomen misslaat 

Ik ga een paar voorbeelden uit je art. aanhalen: . 

* ad pag. 1:

 recente studies stellen hardnekkige homovijandigheid vast....

Welke recente studies? Een latent onbehagen t.o.v. het vreemde andere bestaat ook tussen jongens en meisjes hoor.  Niks bijzonders, tenzij het wordt aangedikt en geisoleerd uit het geheel van menszijn.

*pag. 2:        

....vond nog 25 procent van de Nederlanders dat de beste oplossing voor homoseksualiteit ’een flink pak rammel’ was. Dit is toch echt een slordige betoogtrant. En hoe denkt de overige 75% er over? Of is dat niet belangrijk?

... homonegatieve attitudes wijd verspreid onder adolescenten, vooral bij jongens tussen 12 en 18 jaar. Jan hebt het hier uitgerekend over mensen die op zoek zijn naar hun eigen identiteit, en daarin veelal onzeker zijn en gemakkelijk in verweer en afweer schieten.

... 40 procent van de scholieren stemt in met de uitspraak „homo’s of lesbo’s zouden niet tot mijn vrienden of vriendinnen mogen behoren”.En hoe zit het met de overige 60%, vinden die het niet erg?

Het komt me voor Jan, dat je aanhaalt wat er in je kraam te pas komt en dat je de rest maar even vergeet.

* de triggers:

de zichtbaarheid van homoseksuelen/ het vrouwelijke gedrag van homomannen/Homoseksualiteit staat synoniem voor anale seks tussen mannen, wat als weerzinwekkend wordt ervaren

Om nog maar een belegen cliché bij de kop te nemen: homo's gedragen zich vrouwelijk. Hier had ik toch wel een vernieuwende insteek verwacht. Iedereen kan weten dat homosexuele mannen geen aanstellerige dames zijn, noch mietjes, maar  een gender apart, met onmiskenbaar een bijzondere, geheel eigen aard en levensstijl; ze verdienen in hun eigenheid gewaardeerd en gerespecteerd te worden. Een bevolkingsgroep die trots mag zijn op zijn gevoeligheid en creatieve vermogens. Anale sex?  Is bepaald niet uitsluitend een praktijk van homo's, maar is ook voor hetero's niet ongewoon, en wordt zelfs in "voorlichtingsprogramma's" op tv open als mogelijkheid besproken (bijv. BNN, Nederland). Bovendien, om mensen die gay zijn alleen te zien als een sexmachine is werkelijk onethisch denken beneden de gordel.

Het blijft volslagen onduidelijk hoe dit alles aannemelijk maakt dat je over afkeer en walging gewoon maar gewoon open (en bloot?) moet kunnen praten. Oh, daar ben ik het op zich wel mee eens, maar dan wel in een gedegen setting, zonder vooroordelen. Bijvoorbeeld in gespreksgroepen op tv onder bekwame leiding, waar een genuanceerde, respectvolle benadering zonder vooroordelen gegarandeerd kan worden. Toch zeker niet in een krantenartikel  als het onderhavige dat bepaald niet zal leiden tot meer begrip en vermindering van de veronderstelde " afkeer en walging".

Dan wat mij betreft een laatste citaat: We zijn geen onbeschreven blad tot we iets vernemen over moderne ethiek. Aan onze latere hoofdmoraal gaat altijd eerst een buikmoraal vooraf.

Uiteraard zijn we geen onbeschreven blad; we zitten allemaal vol met ten dele nuttige en ten dele frustrerende vermaningen. Bijv. ah, bah vies, als een kleuter met een drol aan de gang wilde gaan om de muur te beschilderen, of bij het buurjongetje aan zijn piemeltje zat. We lezen, luisteren, kijken en worden ook als volwassene op allerlei manieren beïnvloed. Een artikel als dit had daar een positieve vormende waarde in kunnen hebben, al zal het wel niet door de "doelgroepen " (adolescenten, allochtonen) gelezen worden. In elk geval moet duidelijk gemaakt worden dat zoiets als een "buikmoraal" als natuurlijke vanzelfsprekende gegevenheid niet bestaat. Wat jij aanduidt met buikmoraal, heeft niets met moraal van doen, maar is niets meer en niets minder dan een "walgelijk" vooroordeel, dat bestreden moet worden door een betere opvoeding. Zoals jij het omschrijft is er slechts sprake van een aangekweekt, wellicht zelfs geindoctrineerd, vooroordeel; "Ouderlijke informatie" waarmee je als kind volgestouwd wordt (door ouders, onderwijzers, pastoors etc.). Waar jij op doelt is wat in de psychologie genoemd wordt de clash tussen "Ouder en Vowassene", waar het "Kind" Ouder/kind/volwassene als aspecten van de menselijke psyche) tussen in klem kan komen te zitten. met alle angsten en frustraties van dien. Lees er de literatuur over Transactionele Analyse maar eens op na (bijv. van grondlegger Eric Berne, Transactional Analysis).

Dat brengt me tot slot bij wat je zegt over walging.

pag.4 Walging als universele weerzin voor...wat krioelt van bacteriën en virussen.

Jan, weet je niet dat de vagina, een orgaan dat toch bepaald niet als walgelijk wordt ervaren, krioelt van de bacteriën (bacterien van Döderlein).  Ik raad je aan de boeken van sexuologe Goedele Liekens eens door te snuffelen van haar kun je op dit gebeid wat bijleren..

Voor de duidelijkheid en om vergissingen te voorkomen, ik ben gelukkig met mijn eigenheid als heterosexueel, maar voel me daarin niet verheven, ook niet latent, boven mensen met een andere aard. 

hertrouwd : niet meer voor de klas?

Bisschop Léonard ligt weer eens onder vuur. Waarom en van wie nu weer? Heeft hij soms weer een of andere reactionaire streek uitgehaald? Dat zou je haast gaan denken. Vreemd is het echter dat hij kennelijk in dit geval met zijn uitspraken niet zo veel in de publiciteit geweest is. Dat was vroeger anders. Maar toen zocht hij zelf de publiciteit met gepeperde uitspraken over leer en beleving in de Katholieke Kerk. Nee, nu komt er al direct felle kritiek uit de officiële geledingen en instituties binnen de Kerk, nog vóórdat we als kerkgangers er goed en wel kennis van genomen hebben. Zoals nu van Benoit Lannoo.  Nooit van gehoord? Nee, ik ook niet. Maar hij schijnt woordvoerder te zijn van oud minister Joëlle Milquet, wordt in een artikel over en van hem met veel tam tam aangekondigd. Wat dat er  toe doet begrijp ik  niet. Wil hij zijn blazoen oppoetsen? Evenmin snap ik waarom er zo'n oubollige, onfrisse foto van Benoit (ik zou bijna zeggen Benito) geplaatst moet worden. En dan dat voorstel van hem om tot kerstmis de Bisschop dood te zwijgen. Is dat nou volwassen? Hmm. Nee, ik zou dat anders doen.


Het is gek, dit keer heb ik veeleer begrip voor de Bisschop, ik schrijf de titel  nu ook weer met een hoofdletter. Een klein gebaar, ik geef het toe, maar het zet wel de toon van mijn betoog. Kijk, ik vind dat een Bisschop toch ook een voorganger is, iemand die iets te zeggen heeft en die minstens ook een ontvankelijk oor moet krijgen bij de kerkgangers. Daar is bij Benoit niets van te proeven. We zouden als gelovigen, aanhangers van de Kerk, toch een ontvankelijke houding mogen verwachten, of niet dan? Nu lijkt het er op, dat alles waar Léonard mee komt stelselmatig de grond in geboord moet worden. En steeds komt de kritiek, ook nu weer, van de een of andere figuur die ergens binnen de kerk wat te vertellen meent te hebben. Vreemd, maar nu neem ik het op voor de underdog, die Léonard intussen een beetje lijkt te zijn geworden. Waar zou hij dan nu weer ongelijk in hebben?


Léonard is niet gelukkig met het fenomeen van echtscheiding in onze samenleving. Mensen lijken hoe langer hoe gemakkelijker te gaan scheiden. Och, denk ik, ze doen maar. Ik ben zelf ook gescheiden na 33 jaar huwelijk in vallen en opstaan, en dat is me niet in de kouwe kleren gaan zitten. Ik geloof dus niet dat scheiden mensen zo gemakkelijk afgaat. Maar toch, die bezorgdheid deel ik met hem. Het bezwaar van Léonard richt zich ook niet tegen het scheiden  op zich, maar tegen het aangaan van een nieuw burgerlijk huwelijk. Dat zou tegen de leer van de Kerk ingaan. Hij wil mensen die (burgerlijk) hertrouwd zijn na scheiding ook (liever) niet op officiële plekken zien binnen de kerk en wil ze zeker ook niet inschakelen in het Katholiek onderwijs. Kunnen we dat standpunt van de Kerk aanvaarden of kunnen we daar op zijn minst begrip voor hebben? Mijn antwoord is ja maar. Het opnieuw gaan samenwonen staat iedereen vrij en er staat ook geen sanctie op, maar in de pastorale ogen van Léonard is het wel het toegeven aan je eigen verlangens met voorbijgaan aan de idealen van het huwelijk, dat een sacrament is.  Hij en zijn Kerk zullen er wel begrip voor kunnen hebben dat gescheiden mensen een nieuwe relatie aangaan, alleen wil hij dat kennelijk liever niet formeel bevestigd zien in een nieuw huwelijk, ook niet als dat alleen een burgerlijk huwelijk is.  Ik vraag me af of deze opstelling van Léonard, om hier consequenties te verbinden, niet strijdig is met de doctrine van scheiding van Kerk en Staat. Wat gaat het de Kerk aan dat twee mensen een leefcontract sluiten voor de ambtenaar van de Burgerlijke Stand? Het is onterecht en onjuist dat de Kerk deze mensen wil weren uit officiële kerkelijke functies. Het staat de Kerk uiteraard wel vrij om niet bij echtscheiding te applaudisseren, maar dat doet ze bij pedofilie ook niet, en ze kan mijns inziens ook weigeren  om dat nieuwe huwelijk in te zegenen. Ik zou daar overigens zelf geen prijs op stellen; in mijn gevoel zou ik daar ook niet in mee kunnen. De Kerk kan er moeilijk bezwaar tegen maken dat twee gescheiden mensen samen door het leven gaan, samen gaan wonen en dat voor de Ambtenaar van de Burgelijke Stand bevestigen. Er zitten aan samenwonen nu eenmaal allerlei kanten die goed geregeld moeten zijn. Niemand heeft er verder iets mee te maken wat dat in de praktijk van het leven inhoudt. Anders wordt het als je er tam tam over gaat maken, en een kerkelijke inzegening gaat eisen. En dat zou stom zijn, want dan dwing  je min of meer een Bisschop met een formeel standpunt te komen, en dat gaat altijd ten koste van de Liefde. Dan zal blijken dat voor de Kerk het eerder gesloten en ingezegende huwelijk nog steeds geldig is. De mantel der Liefde kan veel bedekken, maar dat wordt dan wel erg bemoeilijkt. Overigens is Léonard niet consequent , want een priester kan wel gaan trouwen ook voor de Kerk, terwijl hij zelfs formeel ook priester blijft. 


Ik heb er eigenlijk best wel bezwaar tegen dat, naar het schijnt stelselmatig, alles wat de Bisschop inbrengt direct wordt afgebroken, niet door de beminde gelovigen, maar door zijn "ambtenaren", mensen die op plekken zitten in de organisatie, en zich daar willen manifesteren, zich daar misschien ook bedreigd voelen. Ik moet toegeven dat ik het eigenlijk op dit punt wel met de Bisschop eens ben. Het zijn waarschijnlijk steeds dezelfde mensen die het standpunt van de Kerk afwijzen in zake van geboorteregeling, abortus, euthanasie, sexualiteit. Die mensen zijn dus vóór vrije sex-beleving, vóór abortus, vóór euthanasie. Nou ik niet. Ik vind abortus, behalve in uitzonderlijke gevallen, een groot kwaad; ik vind in elk geval actieve euthanasie van den boze; ik heb niets tegen homosexuelen, maar heb liever niet dat ze zich nadrukkelijk in hun eigen belevingsvormen profileren. Ik heb er overigens ook bezwaar tegen als heterosexuelen zich met de lichamelijke aspecten van hun mens aan de samenleving en dus ook aan mij opdringen. Kort en goed, ik meen met anderen dat we in onze ethiek behoorlijk aan het verloederen zijn. Heel betreurenswaardig. Je hoort tegenwoordig maar al te vaak: " Oh, moet kunnen", nou ik vind dus dat er een hoop dingen niet kunnen, en dat het goed is als er eens iemand op de rem gaat staan. Helaas is Léonard een roepende in de woestijn aan het worden. Als je de verhalen kunt geloven dan zal hij net als Johannes uiteindelijk zeker gehoor vinden, maar het zal hem dan misschien ook de kop kosten.